پگاه آشنایی
!...یه افق! یه بینهایت ! کمترین فاصلمونه
با تو این ترانه را گفتم تا ستاره پر بگیرد با تو از شراره گفتم تا شراره در بگیرد با تو این غزل سرودم که سکوت بشکند باز و تو را به اوج بردم که کسی تو را نگیرد سپیده را در باد عشق را در دل و آسمان را در امید دارم و پرواز,بی کران بودن من است و آغاز اینجاست پرواز سر خط بودن من است و من آماده پروازم
نوشته شده در سه شنبه یکم خرداد 1386ساعت
4:12 بعد از ظهر توسط یه آشنا| |
نوشته شده در سه شنبه یکم خرداد 1386ساعت
4:11 بعد از ظهر توسط یه آشنا| |
| Design By : Night Skin |
ی کاش می شد فهمید در دل آسمان چه می گذرد
که امشب با ناله ای بغض آلود
بر دیار این دل خسته
اشک می ریزد
که امشب با ناله ای بغض آلود
بر دیار این دل خسته
اشک می ریزد
