تبليغاتX
پگاه آشنایی


پگاه آشنایی

!...یه افق! یه بینهایت ! کمترین فاصلمونه

 

 

به کعبه گفتم تو از خاکي منم خاک، چرا بايد به دور تو بگردم ؟؟؟ ندا آمد تو با پا آمدي بايد بگردي ، برو با دل بيا تا من بگردم

 

 


در ماه رجب فرشته اي تا صبح اينگونه ندا مي دهد: خوشا به حال رجبيّون، خوشا به حال آنان كه والايي ماه رجب را دريافته اند، خوشا به حال آنان كه از بركت ماه رجب نصيبي اندوخته اند

 

 

نوشته شده در شنبه سی ام تیر 1386ساعت 11:24 بعد از ظهر توسط یه آشنا| |

 

                رفیق من ...

 
                               سنگ صبور غم ها...
                                                    


                                           به دیدنم بیا که خیلی تنهام...


                                         هیچ کی نمی فهمه چه حالی دارم...


                                چه دنیای روبه زوالی دارم...


                    مجنونمو دل زده از لیلیا...


            خیلی دلم گرفته از خیلی ها...


        نمونده از جوانی هام نشونی...


                                      پیر شدم پیر تو ای جوانی...

 

 

نوشته شده در شنبه سی ام تیر 1386ساعت 4:11 بعد از ظهر توسط یه آشنا| |

 

زمان! به من آموخت كه دست دادن معني رفاقت نيست.... بوسيدن قول ماندن

 نيست..... و عشق ورزيدن ضمانت تنها نشدن نيست

 

 

نوشته شده در جمعه بیست و نهم تیر 1386ساعت 11:28 بعد از ظهر توسط یه آشنا| |

 

گفتم زندگي چند بخش است؟ گفت دو بخش گفتم کدامند ؟ گفت کودکي وپيري گفتم پس جواني چه شد گفت با عشق ساخت با بي وفايي سوخت با جدايي مرد

 

 

نوشته شده در جمعه بیست و نهم تیر 1386ساعت 11:12 بعد از ظهر توسط یه آشنا| |

 

چقدر وحشتناكه كه هيچكس دلش براي من تنگ نشد هيچكس نپرسيد كجايي؟حتي اونايي كه خيلي دم از معرفت مي زدند!!!! ياد حرف همسايه افتادم كه يک بار بهم گفته بود ... به سايه ها دل نبند!...... راست گفت

 

نوشته شده در جمعه بیست و نهم تیر 1386ساعت 11:9 بعد از ظهر توسط یه آشنا| |

 

هوسبازان وقتي زيبايي را مي بينند، دوستشان دارند ولي عاشقان وقتي كسي را دوست داشته

 باشند زيبا مي بينند

 

 

نوشته شده در جمعه بیست و نهم تیر 1386ساعت 11:5 بعد از ظهر توسط یه آشنا| |

 

    

بر خاک بخواب نازنين،تختي نيست.

                                 آواره شدن ,حکايت سختي نيست.       

   از پاکي اشکهاي خود فهميدم

                                 لبخند هميشه راز خوشبختي نيست 

 

 

 

نوشته شده در جمعه بیست و نهم تیر 1386ساعت 10:59 بعد از ظهر توسط یه آشنا| |

 

 

سکوتم از رضایت نیست دلم اهل شکایت نیست

 

 

 

نوشته شده در جمعه بیست و نهم تیر 1386ساعت 6:51 بعد از ظهر توسط یه آشنا| |

 

امشب شب جمعه اول ماه رجبه شب لیله الرغایب شب آرزوهاا

 

میگن امشب هر آرزویی بکنی بر آورده میشه هر آرزویی؟؟؟؟

 

نماز این شب و از مفاتیح نگاه من و بخون هر چی آرزو داری از خدا بخواه میگن بعضی

 

آرزو ها یه موقیعت خاص می خواد برا بر آورده شدن نه؟

 

 

انشاالله که همتون همه آرزوهاتون بر آورده میشه

 

 

برا منم دعا کنین یادتون نره ها

 

 


 

راستی میشه فضولی کنم بپرسم بزرگترین آرزوی شما چیه؟؟

 

 

 

نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم تیر 1386ساعت 6:36 بعد از ظهر توسط یه آشنا| |

 

 

كاش

كاش آسمان حرف كوير را مي فهميد و اشك خود را نثار گونه هاي خشك كوير مي كرد.

كاش دلها آنقدر خالص بودند كه دعا ها قبل پائين آمدن دستها مستجاب مي شدند.

كاش مهتاب با كوچه هاي تاريك شب آشنا تر بود.

كاش بهار آنقدر مهربان بود كه باغ را به دست خزان نمي سپرد.

كاش در قاموس غصه ها ، شكوه لبخند در معني داغ اشك گم نمي شد.

كاش مرگ معناي عاطفه را مي فهميد

كاش كاش كاش

 

 

 

نوشته شده در چهارشنبه بیست و هفتم تیر 1386ساعت 2:4 بعد از ظهر توسط یه آشنا| |

 

 

اگر تنها ترين تنها ها شوي باز هم خدا هست او جانشين تمام نداشتن هاست

 


 

کاش در دنیا سه چیز وجود نداشت :

                               غرور - دروغ و عشق

                                       انسان با غرور می تازه

                                                   با دروغ می بازه

                                                       و با عشق می میره

نوشته شده در سه شنبه بیست و ششم تیر 1386ساعت 11:22 بعد از ظهر توسط یه آشنا| |

 

خدايا : عقيده ام را از دست عقده ام مصون دار.
خدايا : به من قدرت تحمل عقيده مخالف را ارزاني كن
خدايا: رشد عقلي و علمي ، مرا از فضيلت،تعصب، احساس و اشراق محروم نسازد.
خدايا: مرا همواره ، آگاه و هوشيار دار،تا قبل از شناختن درست كسي يا فكري_ مثبت يا منفي_قضاوت نكنم .
خدايا : جهل آ ميخته با خودخواهي و حسد ، مرا ، رايگان، ابزار قتاله دشمن ، براي حمله به دوست ، نسازد .
خدايا شهرت ،مني را كه :مي خواهم باشم ،قرباني مني كه : مي خواهند باشم ، نكند.
خدايا : خود خواهي را چندان در من بكش ، يا بر كش ،تا خودخواهي ديگران را احساس نكنم، و از آن در رنج نباشم.
خدايا: به من تقواي ستيز بياموز ، تا در انبوه مسئوليت ، نلغزم و از تقواي برهيز مصونم دار تا در خلوت عزلت نبِوسم .
خدايا: به من توفيق تلاش ، در شكست ؛صبر ، در نوميدي ؛ رفتن ، بي همراه ؛ جهاد، بي سلاح ؛كار ، بي بِاداش؛فداكاري ، در سكوت ؛ دين ، بي دنيا ؛ مذهب ، بي عوام ؛عظمت ، بي نام ؛ خدمت ، بي نان ؛ ايمان ، بي ريا ؛خوبي ، بي نمود ؛گستاخي، بي خامي ؛مناعت ، بي غرور ؛عشق ، بي هوس؛

تنهايي، در انبوه جمعيت ؛ دوست داشتن ، بي آنكه دوست بداند؛ روزي كن

 

 

 

نوشته شده در سه شنبه بیست و ششم تیر 1386ساعت 12:5 بعد از ظهر توسط یه آشنا| |

 

               همیشه سبز می خشکد

 

                                       همیشه ساده می بازد

 

                                                    همیشه لشکر اندوه به قلب ساده می تازد  

 

            

نوشته شده در سه شنبه بیست و ششم تیر 1386ساعت 11:58 قبل از ظهر توسط یه آشنا| |

وعشق

 

 

واژه ايست كه خداوند

                             آن را آفريد.

 

خدايا

 

چگونه عشق ورزيدن را

 

                              به من بياموز

 

خود چگونه زندگي كردن را

 

                             خواهم آموخت 

 

نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم تیر 1386ساعت 5:59 بعد از ظهر توسط یه آشنا| |

 

 

                         یه سوال داشتم کی جواب میده؟؟

 

                             چرا همیشه آخر دوست داشتن تنهاییه؟آیا؟؟؟

 

 

 

نوشته شده در جمعه بیست و دوم تیر 1386ساعت 1:53 بعد از ظهر توسط یه آشنا| |

 

                                                  اللهم عجل لولیک الفرج

                           

نوشته شده در پنجشنبه بیست و یکم تیر 1386ساعت 10:29 بعد از ظهر توسط یه آشنا| |

 

 

                                   

                                      خدایا من کیا دارم جز تو

 

 

 

نوشته شده در پنجشنبه بیست و یکم تیر 1386ساعت 10:24 بعد از ظهر توسط یه آشنا| |

 

                          خداحافظ همین حالا همین حالا که من تنهام

                              خداحافظ به شرطی که بفهمی تر شده چشمام

                                خداحافظ کمی غمگین به یاد اونهمه تردید

                                    به یاد آسمونی که منو از چشم تو می دید

                                        اگه گفتم خداحافظ نه اینکه رفتنت ساده است

                     نه اینکه میشه باور کرد

                    دوباره آخر جاده است

                              خداحافظ واسه اینکه نبندی دل به رویاها

                         بدونی بی تو و باتو همینه رسم این دنیا

                      خداحافظ خداحافظ همین حالا خداحافظ

 

 

نوشته شده در چهارشنبه بیستم تیر 1386ساعت 1:35 بعد از ظهر توسط یه آشنا| |

 

کاسبی پسرش را فرستاد تا راز خوش بختی را از فرزانه ترین انسان بیاموزد .پسرک چهل روز در بیابان راه رفت تا سر انجام به قلعه زیبایی بر فراز یک کوه رسید

مرد فرزانه ای که پسرک می جست در آنجا می زیست

اما قهرمان ما به جای ملاقات با مردی مقدس وارد تالاری شد و جنب و جوش عظیمی را دید تاجران می آمدند و می رفتند مردم در گوشه و کنار صحبت می کردند مرد فرزانه با هم صحبت مب کرد و پرک مجبور شد تا 2 ساعت متظر بماندتا مرد فرزانه به او توجه کند

مرد فرزانه با دقت به دلیل ملاقات پسرک گوش کرد اما به او گفت در آن لحظه فرصت ندارد تا راز خوشبختی را برای او توضیح دهد به او پیشنهاد کرد نگاهی به گوشه و کنار قصر بینداز و دو ساعت بعد باز گرد سپس یک قاشق چایخوری به پشرک داد و دو قطره روغن در ان ریخت و گفت علاوه بر ان می خواهم از توخواهشی کنم هم چنان که می گردی این قاشق را هم در دست بگیر و نگذار روغن درون ان بریزد

پسرک شروع به پایین و بالا رفتن از پلکانهای قصر نمود و در تمام آن مدت چشمش به آن قاشق دوخته شده بود پس از دو ساعت به حضور مرد فرزانه بازگشت

مرد فرزانه پرسید فرش های ایرانی درون تلا من را دیدی؟ باغی را دیدی که خلق کردنش برای استد باغبان ده سال زمان برد ؟؟

پسرک شرم زده اعتراف کرد که هیچ چیز ندیده تنها دغدغه اش این بود که رووغنی را که مرد فرزانه به او سپرده بود نریزد

 

مرد فرزانه گفت بنابراین برگرد و با شگفتی های دنیای من آشنا  شو اگر خانه کسی را نبینی نمی توانی به او اعتماد کنی

 

پسرک قوت قلب گرفت قاق را بر داشت و بار دیگر به اکتشاف قصر پرداخت این بار تمام آثار هنری را تماشا کرد باغ ها را دید و کوه های گرداگردش را و لطافت گل ها را دید هنگامی که نزد مرد فرزانه بازگشت هر انچه را که دیده بود با تمام جزییات تعریف کرد

مرد فرزانه پرسید اما ان دو روغن که به تو سپردم کجایند؟؟؟

پسرک به قاشق داخل دستش نگریست و دریافت که روغن ریخته است

 

فرزانه ترین فرزانگان گفت پس این است یگانه پندی که می تواند به تو بدهم ::راز خوشبختی این است که همه شگفتی های جهان را بنگری و هرگز آن دو قطره روغن درون قاشق را از یاد نبری

 

 

نوشته شده در چهارشنبه بیستم تیر 1386ساعت 11:24 قبل از ظهر توسط یه آشنا| |

 

     

    اينجا غروب نازنين دنيا دروغ نازنين توشهر غربت زندگي چه بي فروغ نازنين

نوشته شده در یکشنبه هفدهم تیر 1386ساعت 8:58 بعد از ظهر توسط یه آشنا| |


Design By : Night Skin