پگاه آشنایی
!...یه افق! یه بینهایت ! کمترین فاصلمونه
نماز احساس نیاز به خالق بی نیاز است نیگا چقدر قشنگه میشه از عشق توگفت میشه از ستاره های چشم تو مغرب نو مشرق نو بر پا کرد میشه از برق نگات خورشید وخاکستر کرد میشه از گندمیای سر زلفت یه عالم شعر نوشت آره از عشق تو دیوونگیم عالمی داره آره از عشق تو مردن داره میشه از عشق تو مردو دیگه از دست همه راحت شد میشه از عشق تو مرد و دیگه از دست تو هم راحت شد آره از عشق تو دیوونگی ام عالمی دار اگر از عشق میشه قصه نوشت میشه از عشق تو گقت و میشه از عشق تو مرد و دیکه از دست همه راحت شد .................................................... پرنده های قفسی عادت دارند به بی کسی عمرشونا بی همنفس کز میکنن کنج قفس نمی دونن سفر چیه عاشق در به در کیه هر کی بریزه شادونه فکر می کنن خدا شونه یه عمر بی حبیبن با آسمون غریبن این همه نعمت اما همیشه بی نصیبن تو اسمون ندیدن خورشید چه نوری داره چشمه کوه مشرق چه راه دور داره چه می دونن به چی میگن ستاره دتیا کیه بهاره چه می دونن عاشق میشه چه آسون پرنده زیر بارون پرنده های قفسی عادت دارن به بی کسی........ نمی دونم تا حالا دلتون به درد اومده !!! یا اینکه به حال کسی دل سوزوندید؟ اصلا چه وقتایی غمگین می شید؟ چه چیزایی دلتون رو به درد میاره؟؟ منتظر جواب های قشنگتون هستم.
| Design By : Night Skin |
که امشب با ناله ای بغض آلود
بر دیار این دل خسته
اشک می ریزد
