پگاه آشنایی
!...یه افق! یه بینهایت ! کمترین فاصلمونه
غروب پائیزه ... دلم غم انگیزه ... چشم فلک نم نم ... اشکاشو می ریزه ... چیزی مرا به قسمت بودن نمی برد سلام بر تیغ ابراهیم سلام بر احساس اسماعیل سلام بر انتهاس بندگی و سلام بر هر چه پپاکیست عیدتان مبارک دلهایتان دریایی شادیهایتان یلدایی پیشاپیش مبارک این شب اهورایی واسه این دلی که پرازعشقته فریاد بزنم دل می خواد بهت بگه دوست دارم خیلی زیاد دلم از خدا بجز تو هیچی نمی خواد وقتیکه میخندی تازه میشم جون میگیرم اگه خنده بره از لبهای نازت میمیرم اومدم بهت بگم تموم دنیای منی تو همون فرشته ای هستی که رویای منی دوست دارم بدونی دنیارو فقط باتو می خوام پا به پات تا اخر دنیا اگه بخوای میام چشمای خسته من فقط به امید اینه همیشه اون چشای مهربونت رو ببینه قلب من فقط با بودن تو اروم میگیره اگه تو نباشی دنیا پیش چشمام میمیره ارزوم اینه که دستت تویه دسته من باشه دیگه هیچ وقت نمی خوام دستامون از هم جداشه دوستدارم بدونی که لحظه به لحظه منی میدونی که با نگات قلبمو از جا میگنی ای خدا فقط تو میدونی چقدر دوسش دارم بده اون لیاقتی که دست تو دستش بزارم يكي دو سه روزي شد الهه قلبم/ اونم رفتو گوش نداد به ناله حسرت/حالا چي بگم كه قرباني خنجر عشق منم پس بايد تو اين سكوت صد دفه بشكنم/يه كاغذ پاره شد همدم دردم داره باورم ميشه كه از همه طردم .خوب بايد بميرم اينجا من اگه مردم عجب بشري .آه نميگه از غم مرگم/اگه تيغ تا حالا گلومو نبريده از خواست پدر مادر و خدا از اميد فرداست كه سدم ميشه براي كوچ وقتي رفاقت شده اينجا يه سراب پوچ/يكي نيست از دل تنگ قصر روشني بسازه روز رو با همه قشنگيش به شب تارم ببازه/شايدم قسمت همينه به دلم بارون نباره يارو دلداري ندارم به جز اين كاغذ پاره /حالا قلب من زخمي و پارست واسه مرگ خود به فكر چارست/همه حرف من مثله غم تو صدامه كه فقط اين تيكه كاغذ مرهم درد شبامه شب شده ساكته دوباره خونه! مي گرده باز دنبال يك بهونه! ميگرده باز گنجه ي خاطراتو! پي يه حرف ناب عاشقونه! عكس تو رو باز ميذاره رو به روش! كه تا ته شب واسه تو بخونه! دلم تو التهابه كه چه جوري! قدر چشماي نازتو بدونه! محاله كه عشق ما رو ندونن! برو سوال كن از گلاي پونه! اگه بخوان خيلي كم از تو بگن! ميكن همون كه خيلي مهربونه! مهم اينه كه اسم نازت! با من يه جايي پشت آسمونه! تو عصري كه قحطي عطر ياسه! اما به جاش دوستت دارم گرونه! كافيه اسمتو يه جا ببينم! تا حس شعرم بزنه جوونه! من نمي تونم بگم اندازشو! اينو شايد فقط خدا بدونه! اونا نميدونن ستاره هامون! دو تاست ولي توي يه كهكشونه! اينو بخون تا دوباره بدوني... ديوونتم ديوونتم ديوونه! سردی نگاهو بشکن .... فاصله سزای ما نیست تو بمون واسه همیشه ... این جدایی حق ما نیست بودن تو واسه من حتی واسه یه لحظه می میرم بی تو ... خوندن من یه بهونه اس ... یه سرودعاشقانه است من برات ترانه میگم .... تا بدونی که باهاتم توخود دلیل بود نی ..... بی تو شب سحر نمی شه می میرم بی تو.. من عشقت و به همه دنیا نمی دم ... حتی یاد تو به کوه ودریا نمی دم با تو می مونم واسه همیشه ... خاطرات تو چه خوب چه بد حک می کنم توی تنهاییام فقط به توفکر می کنم .... با تو می مونم واسه همیشه اگه دنیا بخواد منو تو تنها بمونیم ..... واست می میرم جواب دنیارو می دم با تو می مونم واسه همیشه... اسمان غمگین است.....دل تنگ اسمان خسته شده از چه چیز؟؟؟...از چه کس؟؟؟ از من و تو از ما ابرها گریانند ... دلشان پر دردست بازهم... از من و از تو از ما... از چه کسی تا به کی غربت و بد بختی و زجر ودرد دوری؟ زیر این گنبد دوار وسیع تا به کی مکر و فریب؟؟؟ که دلی را شکنیم یا که غم در دل هم کاشت کنیم که چه بر داشت کنیم؟...... به کدامین سو می روم و می رود...؟ اسمان ابریست و دلم بارانیست وچشمانم نم ناک...؟ اری با تو هستم ایا میشنوی صدای این دل خسته را....؟ اسمان.. خسته ام از این همه تکرار.. سیب سرخی را به من بخشید و رفت . ساقه سبز دلم را چید و رفت . عاشقی های ما را باور نکرد . عاقبت بر عشق من خندید و رفت . اشک بر چشمان سردم حلقه زد . بی مروت گریه ام را دید و رفت الهي ميداني که چه ميخواهم و چه ميگويم و ميداني چه در دلم ميگذرد.الهي تنها فقط تو ميداني و بس اما یه چیز میخوام بگم از خدا هیچی نخواین جز یه چیز از خدا فقط خودشو بخواین از خدا بخواین که هر چی رو میخواد ازتون بگیره بگیره هر چی مشکلات میخواد بده ُ بده اما خودشو ازمون نگیره هیچ وقت ما رو به حال خودمون رها نکنه..... که اگه اینطور بشه مطمئن باشین اگه همه ثروت دنیا رو داشته باشیم در اصل هیچی نداریم خدا رو برای خودش دوست داشته باشیم نه برای اینکه به ما ثروت و خوشی و راحتی و ...بده. قشنگ ترین تصویری که تو ذهنت داری چیه؟؟؟؟ -دیدن یه دوست بعد از یه مدت طولانی؟؟؟ -استراحت بعد از کلی کار؟؟؟ -پیدا کردن چیزی که مدت هاست دنبالش میگردی؟؟؟ -آرامش؟؟؟ -سکوت؟؟؟ -تنهایی؟؟؟ شاید قشنگ ترین تصویر دیدن خدا باشه...تا حالا خدا رو دیدی؟یا اصلا تا حالا به دیدن خدا فکر کردی؟تا حالا سعی کردی باهاش حرف بزنی؟تا حالا به خودت زحمت دادی صدای درونت رو بشنوی؟اگه بهت بر نمی خوره...تا حالا فکر کردی کی هستی؟؟ ای آدم کهکشانی تا حالا چند درصد از ستاره های درونت رو کشف کردی؟با چه تلسکوپی می خوای خودت رو کشف کنی؟به نظر خودت چند تا سیاه چاله در درونت داری؟یکی نیست بگه من چرا این قدر سوال می پرسم؟؟؟ فکر می کنی درون همه ی آدما این قدر سیاه و تاریکه...اون قدر تاریک که این همه ستاره هنوز نتونسته روشنش کنه؟؟خوب لابد میگی چه فرقی می کنه!مهم اینه که ما هستیم...داریم زندگی مون رو می کنیم...پول بدست میاریم...درس می خونیم...حداقل تلاش می کنیم تا به قول معروف از قافله عقب نمونیم...اما...اما... شما رو نمی دونم من که جای خالی یه چیز خیلی خیلی بزرگ رو تو زندگی هامون حس می کنم... ما همگی می دونیم که اون چیز بزرگ چیه؟؟اما این قدر به خودمون مطمئن بودیم که تلاش برای به یاد آوردن او رو متوقف کردیم... ما خدا رو از یاد بردیم چون مغرور شدیم...به خودمون...به حافظمون...به علم و تکنولوژی مون...شاید فکر کنی از اولی نسل انسان هایی هستی که روی این کره زندگی می کنند...در صورتی که شاید باورش سخت باشه که همین زمین تا حالا چندین بار نابود شده...و این نابئدی دوباره هم داره تکرار میشه...!!!!! عمر این زمینی که ما داریم توش زندگی می کنیم حداکثر ۱۰۰ تا ۱۵۰ سال دیگه ست!یعنی به اندازه ی عمر یه آدم سالم و تندرست...خوب فرض می کنیم تو یه نوزادی که همین الان متولد شدی...از الان تا سال ۱۴۸۶ وقت داری تا زندگی کنی!!چکار می کنی؟؟؟؟ مثل بقیه ی آدم ها میری دنبال زندگی و پول و درس و قافله؟؟؟اگه می خوای انتخاب با خودته!!اگه می خوای خودت رو نابود کنی دوباره کار میلیاردها آدم زمینی رو تکرار کن اما اگه می خوای حافظه ات برگرده باید کهکشانی باشی...باید سعی کنی...باید بگردی...باید به هر چه که میبینی توجه کنی(این قسمتش رو از استاد عرفانم یاد گرفتم) همین الان بلند شو...برو پنجره رو باز کن...آسمون رو به خاطرت بسپار...لبخند برگ درختان رو ببوس...زندگی رو لمس کن...یه نفس عمیق بکش از ته ته وجودت...این قدر عمیق که هر چیزی که تو هوا هست رو با خودت به اعماق ریه هات ببری...اینها برای توست...نه کسی دیگر...خودت رو بسپار به نسیم گرم و کم رمق تابستونی...خودت رو بسپار به جریان زندگی...خودت رو بسپار به اشعه ی گرم خورشید...از گرماش لذت ببر...شاید این آخرین باری باشه که گرمای خورشید رو حس می کنی لابد چون هوا گرمه!اگه هوا گرم نباشه باید ترسید...اگه تو تابستون هوا خنک باشه...برف و بارون بیاد باید ترسید...چون این یعنی یه جایی نظم دنیا ریخته به هم...!میفهمی؟؟؟؟از اون چیزی که داری گله نکن چون شاید این همون آرزوی فردات باشه که کمی زودتر برآورده شده... اما چیزهایی که از دست میرند همیشه بر نمی گردند...برو خدا رو شکر کن که آدمی...برو خدا رو شکر کن که فرصت داری تا حقیقت زندگی رو خودت بفهمی...گرچه فرق تو ویه سوسک هم همینه!!!!!!!!! اون سوسک چه بخواد و چه نخواد میدونه حقیقت چیه! حقیقت اینه که من یه سوسکم...یعنی تقدیرم این بوده که سوسک باشم...نهایتا یه ماه عمر می کنم...خیلی خوش شانس باشم یه جای خوب پیدا کنم تا بتونم تخم بذارم...شانس بیارم تو این مدته یه نفر با دمپایی...حشره کشی...چیزی...من رو نکشه...آخه مگه من چه آزاری به شما رسوندم که باید این قدر اذیت بشم؟؟گناه من چیه که رنگم به مبلمان سفید خونتون نمیاد...گناهم چیه که قبل از این که یه نفر از من بپرسه من رو بدنیا آورده؟؟؟اما سوسک قصه ی ما چون خیلی وقت نداره که بخواد به فکر این حرفا باشه...مثل یه سوسک خوب...این فکرا رو میذاره کار و میره پی زار و زندگیش.... اما تو چی؟؟؟تو هم میدونی حقیقت چیه؟؟؟کاش حقیقت وجود و زندگی ما هم به آسونی حقیقت وجود یه سوسک بود اما خب پس اون وقت فرق ما با یه سوسک چی بود؟؟؟لابد بزرگتر بودیم....و کم فکر تر... خدا٬ انسان وعشق؛ اين است "امانتي" كه بر دوش آدم٬ سنگيني مي كند واين است آن "پيماني" كه در نخستين بامداد خلقت با خدا بستيم٬ و "خلافت" او را در كوير زمين تعهد كرديم. ما براي همين "هبوط" كرديم٬ و این چنین است که به سوی او باز می گیردیم دکتر علی شریعتی 
از واژه دو وجهی تکرار خسته ام
من بی رمق ترین نفس این حوالیم
از بودن مکرر بر دار خسته ام
من با عبور ثانیه ها خرد می شوم
از حمل این جنازه هوشیار خسته ام
که فصل ریزش برگ است،
من از پائیز میترسم،
که بعدش موسم مرگ است،
من از پائیز میترسم،
که رخسارش چو من زرد است،
من از پائیز میترسم،
ولی میخواهمش زیرا :
میان فصل ها ما را،
شباهت با همین فصل است
نمی دونم تو چی فکر می کنی ؟
خسته ای ... ؟؟؟
من خسته ترینم ...
درد داری ...؟؟؟
من پر درد ترینم ...
کسی حرف هات رو نمی فهمه ...؟؟؟
من بی کس ترینم ...
به خودت به بال و افتخار کن که تنها نیستی ...
اما من خوشحال ترینم که تنهام ...
........چقدر دنيا بزرگه........واييييييي چقدر آدما زيادن ........چقدر زود دير ميشه.........تا حالا اصلا به خودم فكر نكرده بودم........... .. چرا هر وقت ميخوام كه با خودم بنويسم....دستام رو كيبورد خشك ميشه....؟چرا منم نميتونم دردامو اينجا بنويسم .....چرا بفكر همه هستمو هيچكي بفكرم نيست....چرا همه را درك ميكنمو هيچكي دركم نميكنه .....چرا نميتونم مثل خيلي ها دردامو بگم........آخه چرا اي خدااااااااااا......
...چرا مردم از گرمای تابستون بیزارند؟؟؟؟؟
من به چه دلهره ای از باغچه ی همسایه
سیب را دزدیدم
باغبان از پی من تند دوید
سیب را دست تو دید
غضب آلود به من کرد نگاه
سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک
و تو رفتی و هنوز
سال ها هست که در گوش من آرام
آرام
خش خش گام تو تکرار کنان
میدهد آزارم
و من اندیشه کنان
غرق این پندارم
که چرا
ـ خانه ی کوچک ما
سیب نداشت
| Design By : Night Skin |
که امشب با ناله ای بغض آلود
بر دیار این دل خسته
اشک می ریزد
