غروب تنهایی -

شکسته دلت را به بازار خدا ببر خدا خود بهای شکسته دلان است


	داستان عجیبی است زندگی قطره ایی باران از اسمان امده است و من در کویر تنهایی روییده ام و الان تشنه بارانم خبری نیست و چه نفرت انگیز است خست اسمان و من ریشه ام می سوزد و بادهای خشک می وزند و در کویر تنهایی به خود می لرزم و نمی دانم فردا کدام جانور وحشی مرا زیر سم هایش له خواهد کرد و من افریده شده ام برای همین من هنوز گلی نچیده ام و از زندگی هیچ نفهمیده ام و لذتی نبرده ام اب نشانه زندگی است و در رگ های من ابی نیست من نمی دانم این چه عدالتی است ان قطره باران مرا فریفت و به امید باران امدم اما از اسمان بارانی نیامد و من می سوزم از بی داد \|+\| واگویه شده توسط تنها در جمعه ششم اردیبهشت 1387 \|